mrokiem szliśmy wspólnym światem
rzęs istnieniem padał deszcz
krokami wymienialiśmy rytmy serc
komórki nerwowe przewidywały
kierunek wybieranych ścieżek
plecaki opieraliśmy o myśli
zziębnięci rozchylaliśmy zarośla
nie zauważając
że to nasze włosy
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz