poszli stąd po cichu
zostawiając dobytek
przecież nic złego nie może się stać
to tylko praca na jakiś czas
gwar sklepikarzy straganów
pozostawił pustkę na ulicach
teraz w oknach kamienic
z fotografii patrzą ich twarze
są w kolorze sepii i szarości
jak tysiące bucików
W Muzeum Obozu Koncentracyjnego Majdanek
pozostał nam w spadku
produkt regionalny
cebularze
mieszkałam prawie na kirkucie
obok stadionu na Wieniawie
części miasta niegdyś przeznaczonej
wyłącznie dla dowódców nazistowskich
nieraz zastanawialiśmy się oglądając
dawne plany urbanistyczne i mapy
czy dom stoi na czy obok
gdy Naziści wybudowali stadion
pamięć zaginęła wraz z kośćmi i macewami
nie było komu na pamiątkę kamieni kłaść
ulicę dalej w willi mieszkał Odilo Globocnik
dowódca SS kierujący akcją "Reinhard"
podczas której zgładzono ok. 1,8 mln Żydów
Siedziba akcji to obecny wydział prawa KUL
dobrze że ja studiowałam jeszcze w starym
idąc na zakupy mijałam ich kasyno
to tutaj śmiali się pili i bawili
po sąsiedzku po latach w urzędzie
pracował mój śp. tata
pamięć po sztetlu w tym miejscu zaginęła
a przecież to stąd pochodził kompozytor Wieniawski
to tutaj słychać było rozmowy w jidysz
był dwór cadyka Widzącego z Lublina
niemiecki też znam
wtedy Tumbałałajkę słuchaliśmy razem
byliśmy jeszcze szczęśliwi
teraz pozostaje odmówić kadisz
prawie czterdzieści lat udeptuję
warstwę archeologiczną Lublina
wydeptuje swoimi krokami
płyty chodnika dawnego Sztetla
organizuję spotkania
wspomnienia poety J. Czechowicza
często mijam miejsce jego śmierci
podczas pierwszego bombardowania
9 września zginęło ok tysiąca Lublinian
na Krakowskim Przedmieściu
na tzw. deptaku obok Poczty Głównej
gdzie często płaciłam rachunki
on zapewne swojego nie zdążył uiścić
bomba spadła na zakład fryzjerski
z nową fryzurą opuścił ten świat
w wieku 36 lat
prawie czterdzieści lat jadłam owoce
z drzew zakazanych
wyrosłych na ziemi pokrytej kurzem
z komina krematorium
"Niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego" Majdanek
były smaczne
warzywa dobrze rosły truskawki słodkie
maliny kusiły co roku sokiem
nagietki i słoneczniki wychylały się
główkami szukając promieni słońca
jak kiedyś dzieci zza ogrodzenia z drutu kolczastego
osiemdziesiąt lat wcześniej
a moje dzieciństwo przebiegało beztrosko
wśród alejek ukwieconych Ogródków Działkowych
"Maki" w Lublinie obok "Majdanka"
dzielił je tylko drut kolczasty ogrodzenia
i czas
maki nadal tam kwitną jak czerwone krople
krwi na łąkach rozległych wspomnień po obozie
wśród chabrów kąkola i pszczół pracowicie zbierających nektar
nie rozróżniających czy miód powstanie z kwiatów wspomnień
czy z róż pieczołowicie hodowanych w działkowych sadach
Podobno miód wzmacnia
powoli zaczął opadać z piersi
zrobiło się zimno
to alergia na przeszłość
pozostałości skrzydeł
każą jej kichać
wtedy gdy była Leą
tańcząc taniec łabędzi
solistka baletu jednej nogi
została w tej pozie
w wiecznym staraniu
chwytając równowagę
ciągle ćwiczy piruety
Dom mąż dzieci dom mąż dzieci
Jeszcze jedno salto jeszcze jeden skok w bok
wychyli się do przodu ponad siebie
Pokona bariery
wzbije do gwiazd
Coraz wyżej byleby tutaj
znowu nie upaść
dzięki trenerowi coachowi
teleporadzie tym razem uda się
Na tą planetę i w tą Ziemię
nie uderzyć bosą stopą
Zanurzając w wodzie płodowej
niepamięcią jak matka
która chce dziecku wieczność dać
pozostałość po Achillesie
objawia się ciągłym katarem
na wszystkie pyłki i cząstki atomów
pozostałe z Wielkiego Wybuchu
początek czasu i pramateria
alergizują życie
wiecznym rytmem kichania
na zdrowie którego brak
Odmierza o śmierci
przypominający ciągle czas
Tylko pięty bolą
to w nie wszystko poszło
przypadkiem i tak
donośny huk
wzlotów nie widać
zakrzywienie czasu
dla Atlasa
kula ziemska
robi się zbyt ciężka
wytrzyma czy nie
czy tym razem
ktoś posprząta w końcu
tę stajnię Augiasza
czy naszą
Wojny na miecze
mądrości mistrza Yedi
W kolorowym skafandrze
argonauty
Zabawa w piaskownicy
wyliczanek z dni piasku
Co było to będzie
co będzie to było
Nic nie ubyło
nic nie przybędzie
Powtarzają dzieci
pilnie strzeżone przez matki
Atenę bolą ręce
Waga skrzywiła się
nieznacznie od piór
Już Ikar zauważył
że są zbyt ciężkie
